Zgodnie z sekwencję nukleotydów

Zgodnie z nomenklaturą sekwencję nukleotydów w cząsteczce mRNA określa się jako „sensowną”, jeżeli do komórki wprowadzi się związek zbudowany z kilkunastu (zwykle 15-18) nukleotydów o sekwencji komplementarnej (czyli „antysensownej”) względem danego fragmentu mRNA. Związek ten, zwany oligonukleotydem antysensownym, przyłączy się do tego fragmentu. Cząsteczka mRNA stanie się wówczas niedostępna dla przenośnikowego RNA (tRNA), a tym samym będzie niemożliwy normalny proces syntezy białka. Mówi się wówczas, że zablokowana jest ekspresja genu sterującego daną syntezą. Oligonukleotydy antysensowne mogą równiaż blokować proces transkrypcji. Dzieje się tak wtedy, gdy nukleotyd wnika do jądra komórki i przyłącza się do fragmentu cząsteczki DNA o komplementarnej („sensownej”) sekwencji nukleotydów. W miejscu tym powstaje nieprawidłowy układ nie dwóch, lecz trzech łańcuchów nukleotydów, co utrudnia syntezę pierwotnego mRNA. Innym sposobem blokowania transkrypcji jest hamowanie formowania ostatecznej cząsteczki mRNA, które normalnie polega na eliminacji nieaktywnych intronów i łączeniu czynnych eksonów. Oligonukleotydy antysensowne wprowadza się do komór mózgu lub do wybranych struktur mózgu myszy lub szczurów. Tym sposobem osiągano skuteczne długotrwałe blokowanie syntezy hormonów, na przykład wazopresyny, albo różnych białek funkcjonalnych komórki, na przykład receptorów przekaźników.

Witaj na moim portalu o polityce! Znajdziesz tutaj rozwinięcie wielu tematów związanych z polityką i społeczeństwem. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© 2019 Społeczeństwo
Powered by WordPress | Theme Designed by: loose | Thanks to website, anxiety uk and website