Sekwencja nukleotydów

Sekwencja nukleotydów w tej cząsteczce DNA – matrycy dla mRNA – jest określana jako „antysensowna”, natomiast sekwencja nukleotydów w komplementarnej względem niej cząsteczcie mRNA – jako „sensowna”. „Sensowna” jest także sekwencja nukleotydów w drugiej cząsteczce DNA, która nie uczestniczy w procesie transkrypcji. Znajomość tej nomenklatury jest niezbędna do zrozumienia mechanizmu działania nukleotydów antysensownych – narzędzia badawczego biologii molekularnej.
Gen zawiera nie tylko kod syntetyzowanego białka, lecz także informację o początku i końcu fragmentu, który ma ulec transkrypcji, o intensywności syntezy, a nawet o narządach i komórkach, w których ta synteza ma przebiegać. Ta dodatkowa ważna informacja znajduje się w części genu zwanej promotorem, utworzonej przez odpowiednią sekwencję nukleotydów DNA. W znacznym uproszczeniu można sobie wyobrazić, że do promotora przyłącza się jedna z podjednostek enzymu polirybonukleazy. Enzym ten otrzymuje instrukcję o miejscu startowym, od którego ma rozpocząć scalanie nukleotydów w cząsteczkę RNA. Miejsce końca syntezy oznajmia sygnał STOP w postaci odpowiedniej sekwencji nukleotydów DNA. W obrębie promotora znajduje się jeszcze część wrażliwa na tzw. czynniki transkrypcyjne. Działanie tych czynników jest niezbędne dla ekspresji genu, czyli dla wykorzystania informacji zawartej w genie do syntezy.

Witaj na moim portalu o polityce! Znajdziesz tutaj rozwinięcie wielu tematów związanych z polityką i społeczeństwem. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© 2019 Społeczeństwo
Powered by WordPress | Theme Designed by: loose | Thanks to pain, medicine and symptoms