Przenoszenie fali akustycznej w uchu wewnętrznym

Na granicy ucha środkowego i ucha wewnętrznego znajduje się blaszka kostna, w której znajdują się dwa otwory zwane okienkami: okienko owalne i okienko okrągłe. Błona zakrywająca okienko owalne jest ścianą schodów przedsionka, a błona zakrywająca okienko okrągłe jest ścianą schodów bębenka. Z błoną okienka owalnego kontaktuje się strzemiączko – jedna z kosteczek słuchowych ucha środkowego, i przenosi na nią drgania akustyczne. W takt tych drgań zwiększa się i zmniejsza ciśnienie wewnątrz przewodu ślimakowego. Drgania płynu wypełniającego ślimak udzielają się błonie podstawnej. Odkształcenia tej błony, zwane falą wędrującą, biegną od podstawy ślimaka błoniastego w kierunku jego szczytu, tj. końca w głębi ślimaka kostnego. Błona podstawna jest najwęższa u podstawy ślimaka, najszersza zaś w okolicy szczytu. Szczyt amplitudy fali wędrującej przypada na różne miejsca błony podstawnej, zależnie od częstotliwości fali akustycznej. Fale o niskiej częstotliwości (poniżej 500 Hz), czyli odpowiadające tonom niskim, powodują drgania błony o maksymalnej amplitudzie w okolicy szczytu ślimaka, natomiast fale o wysokiej częstotliwości (powyżej 10000 Hz) powodują takie drgania w początkowym odcinku błony. Obserwacje te dały podstawę teorii George’a Bekesy’ego, że recepcja tonu o danej wysokości jest związana z pobudzeniem komórek zmysłowych w tym miejscu błony podstawnej, w którym amplituda fali wędrującej jest największa.

Witaj na moim portalu o polityce! Znajdziesz tutaj rozwinięcie wielu tematów związanych z polityką i społeczeństwem. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© 2019 Społeczeństwo
Powered by WordPress | Theme Designed by: weight loss | Thanks to pain, anxiety uk and anxiety