Refrakcja oka ludzkiego

W oku ludzkim światło zanim dojdzie do siatkówki musi przejść przez rogówkę, płyn przedniej komory oka, soczewkę i ciało szkliste. Wszystkie te przezroczyste części oka mają różne współczynniki refrakcji (rogówka – 1,38, soczewka – 1,40, inne elementy – 1,33-1,34), dlatego promienie światła, przechodząc przez kolejne granice między tymi częściami, załamują się. Najsilniej światło załamuje się na granicy powietrza z rogówką. Ogólna siła refrakcyjna oka ludzkiego wynosi przy patrzeniu w dal 59 dioptrii. Z tego 30%, czyli około 20 dioptrii, przypada na soczewkę. Człowiek widzi wówczas ostro przedmioty oddalone od niego o co najmniej 6 m. Oko ma zdolność akomodacji, tj. może przystosowywać się do ostrego widzenia przedmiotów w różnej odległości. Akomodację oka umożliwia zmienny kształt i zmienna siła refrakcyjna soczewki. Zakres akomodacji wynosi u młodego człowieka 14 dioptrii i umożliwia mu ostre widzenie przedmiotów zarówno odległych, jak i znajdujących się zaledwie 6 cm od oka. Z wiekiem, wskutek stopniowego zmniejszania się sprężystości soczewki, zakres ten maleje aż do około dioptrii w starości. Zaburzenia refrakcji mogą prowadzić do krótkowzroczności lub nadwzroczności.

Witaj na moim portalu o polityce! Znajdziesz tutaj rozwinięcie wielu tematów związanych z polityką i społeczeństwem. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© 2019 Społeczeństwo
Powered by WordPress | Theme Designed by: weight loss | Thanks to pain relief, anxiety uk and website