JĘZYK I KONSTRUKCJA

Zgodzić się jednak należy że dziennikarstwo prasowe wykształciło swoiste sposoby posługi­wania się językiem i budowania wypowiedzi, które przejęło następnie dziennikarstwo radiowe i telewizyjne, dostosowując je do specyfiki obu mediów. Niektórzy badacze wskazują też na postępującą unifikacje języka w mediach, wynikającą głównie stąd, że media imitują się nawzajem, tworząc rodzaj wspólnego języka [Majkowska, 2000].Tak więc pod względem słownictwa i składni język wiadomości praso­wych – zwłaszcza w prasie poważnej, opiniotwórczej, zwracającej się do od­biorców o rozbudowanej kompetencji komunikacyjnej – charakteryzuje się [Pisarek, 1988]:dominacją wyrazów, wyrażeń i zwrotów pozbawionych elementów emocjonalnych;nasyceniem wypowiedzi wyrazami niezależnymi od autora, tzn. na­zwami geograficznymi, nazwami własnymi i nazwami stanowisk, zawodów, godności, wyrobów przemysłowych, jednostek miar, czasu itp.;dużą liczbą rzeczowników, wyrazów abstrakcyjnych, czasowników w czasie przeszłym oraz niemal wyłącznie w trzeciej osobie;zdaniami pojedynczymi, dość długimi i bogato rozwiniętymi, złożo­nymi (średnio z jedenastu składników);częstym używaniem mowy zależnej i brakiem zwrotów odautorskich, skierowanych bezpośrednio do czytelnika.

Witaj na moim portalu o polityce! Znajdziesz tutaj rozwinięcie wielu tematów związanych z polityką i społeczeństwem. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© 2019 Społeczeństwo
Powered by WordPress | Theme Designed by: weight loss | Thanks to website, anxiety uk and treatment